எலிகளை ஆட்டிப் படைக்கும் அருவருப்பான ஆசைகள்!

Thursday December 06, 2018

‘மனிதத் துயரங்களெல்லாம் அடங்காத, அருவருப்பான ஆசைகளிலிருந்தே பிறப்பெடுக்கின்றன’ என்று தனது 2008ஆம் ஆண்டுக்கான மாவீரர் நாள் அறிக்கையில் தமிழீழத் தேசியத் தலைவர் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

 

இப்படியான அடங்காத, அருவருப்பான ஆசைகளைக் கொண்ட பல மனிதர்களை 2009 வைகாசி 18இற்குப் பின்னரான சூழமைவு ஈழத்தமிழர்களுக்கு இனம் காட்டிய வண்ணம் இருக்கின்றது.

 

பலருக்குப் பல விதமான அடங்காத, அருவருப்பான ஆசைகள். சிலருக்குத் தம்மை அமைச்சர்கள் என்று அழைத்துக் கொள்ளும் ஆசை. இன்னும் சிலருக்குத் தம்மைப் பிரதமர் என்று அழைப்பதில் ஆசை. ஏனையோருக்கு தங்களைப் புலிகள் என்று அழைத்துக் கொள்வதில் தீராத ஆசை.

 

புலி ஓர்மம் மிகுந்தது. அது தனித்து நின்று எதிரியை வேட்டையாடும். அது குறிவைத்தால் பெரும்பாலும் குறிதப்புவதில்லை. ஒரு வேளை இலக்கு வைத்த குறி சற்றுத் தவறினால், அது தனது நேரத்தை வீணடிக்காது அடுத்த இலக்கை நோக்கி வேகமாக நகர்ந்து சென்று விடும். அதன் வெற்றிகள் எல்லாம் அதன் சொந்த முயற்சியில் தான். ஏனைய மிருகங்கள் வேட்டையாடிய இரையை, நரிபோன்று புசித்து வாழும் கயமைத்தனம் புலிக்குத் தெரியாது. அதனால் தான் புலி பசித்தாலும் புல்லைத் தின்னாது என்று தமிழில் பழமொழி ஒன்றே உண்டு.

 

அப்படிப்பட்ட புலியின் பண்புடன் தாம் திகழ்ந்ததன் காரணமாகவே தமது கொடியில் புலியைச் சோழர்கள் பொறித்தார்கள். அம்மறத்தமிழர்களில் வழிவந்த ஈழத்துக் கரிகாலனும், அப்பண்புடன் தனது வீரர்கள் திகழ வேண்டும் என்பதற்காகவே அவர்களுக்கு புலிகள் என்று பெயர்சூட்டினார்.

 

ஒரு புலியானவன் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பது பற்றி தனது 1990ஆம் ஆண்டுக்கான மாவீரர் நாள் உரையில் தமிழீழத் தேசியத் தலைவர் அவர்கள் இவ்வாறு குறிப்பிடுகின்றார்: ‘ஒரு விடுதலை வீரன் சாதாரண வாழ்க்கை வாழும் ஒரு சாதாரண மனிதப் பிறவி அல்ல. அவன் ஒரு இலட்சியவாதி. ஒரு உயரிய இலட்சியத்திற்காக வாழ்பவன். தனக்காக வாழாமல் மற்றவர்களுக்காக வாழ்பவன். சுயநலமற்ற, பற்றற்ற அவனது வாழ்க்கை உன்னதமானது. அர்த்தமானது. சுதந்திரம் என்ற உன்னத இலட்சியத்திற்காக அவன் தனது உயிரையும் அர்ப்பணிக்கத் துணிகிறான். எனவே, விடுதலை வீரர்கள் அபூர்வமான மனிதப் பிறவிகள். அசாதாரணமான பிறவிகள்.’

 

அதாவது, தன்னை ஒருவர் புலி என்று அழைத்துக் கொள்வதற்கான தகுதியைப் பெற வேண்டுமாயின், அவர் சுதந்திரம் என்ற இலட்சியத்திற்காகத் தனது உயிரையும் அர்ப்பணிக்கத் துணிந்தவராக இருத்தல் வேண்டும். சுயநலமற்ற, பற்றற்ற வாழ்வை வாழ்பவராக இருத்தல் வேண்டும். அப்பொழுது தான் புலி என்றும், போராளி என்றும் அழைத்துக் கொள்ளப்படுவதற்குத் தகுதி வாய்ந்தராக அவரால் இருக்க முடியும்.

 

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தின் வரலாற்றைப் பதிவு செய்த ‘போரும் சமாதானமும்’ என்ற நூலில், அவ்வியக்கம் தோற்றம் பெற்ற ஆரம்ப நாட்களில் எப்படியானவர்களைப் புலிப் போராளிகளாகத் தமிழீழத் தேசியத் தலைவர் ஏற்றுக் கொண்டார் என்பது பற்றிப் பின்வருமாறு தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் தத்துவாசிரியரான தேசத்தின் குரல் கலாநிதி அன்ரன் பாலசிங்கம் குறிப்பிடுகின்றார்: ‘மிக உயர்ந்த அர்ப்பணிப்பும், இலட்சிய உறுதிப்பாடும் கொண்ட இளம் போராளிகளைப் பிரபாகரன் தனது அணியில் அரவணைத்துக் கொண்டார். தலைமைக்கு விசுவாசமானவர்களாகவும், தமிழ் மக்களின் விடுதலைக்காகத் தமது உயிரையே ஈகம் செய்யத் தயாரானவர்களாகவும் புலி உறுப்பினர்கள் விளங்கினர். தேச விடுதலை என்ற அரசியல் இலட்சியத்திற்கு விசுவாசமான சத்தியப் பிரமாணம் செய்து, மிகக் கண்டிப்பான ஒழுக்கக் கட்டுப்பாட்டுக் கோவையைக் கடைப்பிடித்த விடுதலைப் புலிகள், ஆரம்ப காலத்தில் ஒரு தலைமறைவு அமைப்பாகவே விளங்கினர்.’

 

இப்பொழுது போராளிகள் என்றும், புலிகள் என்றும் கூறிக்கொண்டு புலம்பெயர் தேசங்களில் காகித அறிக்கை விடும் எலிகளின் பக்கம் திரும்புவோம். இவர்கள் எவருக்கும் தாயகம் சென்று எதிரியைப் பந்தாடும் திராணி கிடையாது. எதிரியுடன் பொருதும் வீரமும் அற்றவர்கள். இலட்சியத்திற்காக உயிரை அர்ப்பணிக்கத் துணியாதவர்கள். இவர்கள் ஒன்றில் எதிரியிடம் மண்டியிட்டு, யாசகம் செய்து புலம்பெயர் தேசத்திற்கு ஓடி வந்தவர்கள்: அல்லது புலம்பெயர் தேசங்களில் காலம் காலமாக வீரவசனம் பேசிக்கொண்டு காலத்தை வீணடிக்கும் விண்ணர்கள்.

 

புலம்பெயர் தேசங்களில் தாமும், தமது குடும்பமுமாக சுயநல வாழ்வு வாழ்ந்தவாறு, மாலை வேளைகளில் சாய்நாற்காலிகளில் ஒய்யாரமாக அமர்ந்திருந்து பொழுதைப் போக்கும் வண்ணம், விசைப்பலகைகளில் எறிகணை வீச்சு நடத்தி, இணையவெளியில் சமராடி, துயில்கொண்டு, பின் துயில் எழுந்து தமக்காகவும், தமது குடும்பத்திற்காகவும் உழைப்பவர்கள்.

 

வார இறுதி நாட்கள் வந்து விட்டால் போதும். விடுதிகளிலும், மண்டபங்களிலும் கூட்டம் கூடி, வீரமுழக்கங்கள் எழுப்பி, அவர்களது மூளையத்திற்குள் நுழைய முயலும் எதிரிகளைக் கனவுலகில் பந்தாடி, காகித அறிக்கைகளால் எதிரியை திணறடித்து, மீண்டும் தாமும், தமது குடும்பமும் வாழ்வதற்காக அயராது உழைக்கும் விகட கவிகள்.

 

இப்படியான எலிகள், நாளொரு மேனியும் பொழுதொரு வண்ணமுமாக, மாவீரர் நாளிலும், முள்ளிவாய்க்கால் தமிழின அழிப்பு நினைவெழுச்சி நாளிலும் காகித அறிக்கைகளை வெளியிடுவது வழமைதான்.

 

அப்படி ஒரு காகித அறிக்கை கடந்த சில நாட்களுக்கு முன்னர் வெளிவந்திருந்தது. ராஜீவ் காந்தியைப் புனிதராக்கி இக் காகித அறிக்கையை வெளியிட்ட எலிகள் சுவிற்சர்லாந்தில் வசிப்பவர்கள். ஒரு காலத்தில் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளுக்கு வால்பிடித்ததால், தாமும் புலிகள் ஆகிவிட்டதாக எண்ணும் பல எலிகளில் இவர்களும் அடக்கம்.

 

பாவம். ஆசை யாரைத் தான் விட்டது? அதுவும் புலிகளாகத் துடிக்கும் எலிகளுக்கு இல்லாத அருவருப்பான ஆசைகளா? அதனால் தான் சுவிற்சர்லாந்தில் தம்மைத் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் அரசியல்துறைப் பிரதிநிதி என்றும், சட்டத்துறைப் பிரதிநிதி என்று பிரகடனம் செய்து தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் கடிதத் தலைப்பில் அறிக்கை விடுத்துள்ளார்கள்.

 

இதில் இன்னுமொரு சுவாரசியமும் இருக்கின்றது. இந்தக் காகித அறிக்கையில் கையொப்பிட்ட இரண்டு எலிகளில் ஒரு எலி, 1988ஆம் ஆண்டு இந்தியப் படைகளின் காலத்தில் சுவிற்சர்லாந்து வந்து விட்டது. அடுத்த எலிக்கு ராஜீவ் காந்;தி கொல்லப்பட்ட பொழுது ஒரு வயதுகூட நிரம்பியிருக்கவில்லை. ஆனாலும்கூட இந்த இரண்டு எலிகளும் ராஜீவ் காந்தியைப் புனிதராக்கித் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் கடிதத் தலைப்பில் அறிக்கை வெளியிட்டிருக்கின்றன.

 

ஒன்று மட்டும் தெளிவாகின்றது. இவ்வாறான காகித அறிக்கைகளை எதிர்வரும் காலத்தில் இன்னும் பல எலிகள் வெளியிடத் தான் போகின்றன. எலிகள் எல்லாம் காகிதப் புலிகள் ஆகப் போகின்றன.

 

பூனையில்லாத ஊரில் எலிகளுக்குக் கொண்டாட்டம் என்பது போல், புலிகள் மறைந்திருக்கும் இக்காலத்தில் எலிகள் எல்லாம் காகிதப் புலிகளாக மாறி உலகையே ஒரு சுற்றுச் சுற்றப் போகின்றன.

 

- நெடுஞ்செழியன்