ஒப்ரேசன் டபிள் எட்ஜ்: மடையுடைக்கும் இரகசியங்கள் - 13

Saturday July 14, 2018

‘வணக்கம் நான் தயாமோகன்...’

இவ்வாறு வலிந்து வந்து தன்னிடம் தயாமோகன் கைலாகு கொடுத்தது கே.பியின் பிடியில் சிக்கியிருந்தவருக்கு ஆச்சரியமாகவே இருந்தது. கே.பியில் தொடங்கி, இன்பம், சுபன், தயாமோகன் எல்லோருமே தன்னோடு வழிந்து பேசுவதைப் பார்க்கும் பொழுது நாடுகடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தை உருவாக்குவதோடு, தன்னிடமிருந்து வேறு ஒரு காரியத்தையும் அவர்கள் எதிர்பார்க்கின்றார்கள் என்பதை அவரால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

அப்பொழுது கே.பி பேசினார்: ‘ஆள் களத்தில் இருந்து வந்திருக்கிறார். தலைவர் உயிரோடு இருக்கிறாரா? இல்லையா? என்கின்ற உங்களின்ரை சந்தேகங்களை அவரிட்டை கேட்டுத் தெளிவுபடுத்திக் கொள்ளலாம்...’
கே.பி பேசி முடிக்கவில்லை, அவரை முந்திக் கொண்டு தயாமோகன் பேசினார்: ‘அண்ணை உயிரோடு இல்லை. அதை என்னால் உறுதிப்படுத்த முடியும். கடைசியில் என்ன நடந்தது என்பது எனக்குத் தெரியும்...’

அவ்வளவுதான், கே.பியின் பிடியில் சிக்கியிருந்தவர் சீற்றத்துடன் கேட்டார்: ‘நீங்கள் கிழக்கு மாகாணத்தில் நின்றீர்கள் என்றல்லவா அறிந்தேன்? தலைவர் நின்றது வன்னியில். நீங்கள் நிண்டது கிழக்கில். பிறகு எப்படி தலைவர் இல்லை என்று உங்களால் உறுதிப்படுத்த முடியும்? கடைசியில் நடந்தது என்ன என்று வேறு யாரும் சொல்லித் தான் உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கும். நீங்கள் சொல்வதைப் பார்த்தால் ஏதோ கடைசி வரைக்கும் தலைவரோடு பக்கத்தில் நின்றவர் மாதிரி எல்லோ இருக்கு...!’

இதனைத் தயாமோகன் எதிர்பார்க்கவில்லை. திரு திருவென்று கண்களை உருட்டிக் கே.பியை பார்த்தார். கே.பியின் முகத்திலோ ஈயாடவில்லை.

********************************************************

தமிழீழத் தேசியத் தலைவர் உயிரோடு இருக்கின்றாரா? இல்லையா? என்பது கடவுள் இருக்கின்றாரா? இல்லை என்ற விவாதத்தைப் போன்றது.

தலைவர் இல்லையயன்று கூறுவோரில் அநேகர் முன்வைக்கும் வாதங்கள் கிட்டத்தட்ட கடவுள் பற்றி நாத்தீகர்கள் முன்வைக்கும் வாதங்களைப் போன்றிருக்கும். ‘கடவுள் இருக்கின்றாரா? அவர் எங்கேயிருக்கின்றார்? காட்டுங்கள்...’ இப்படித்தான் ஆத்தீகர்களிடம் நாத்தீகர்கள் கேட்பார்கள்.

கடவுள் பற்றிய கேள்விகளுக்கு ஆத்தீகர்களின் பதில் முற்றிலும் நம்பிக்கை சார்ந்ததாகவே இருக்கும். ‘நான் கடவுளை நம்புகின்றேன். கடவுளை என்னால் காட்ட முடியாது. ஆனால் கடவுளின் இருப்பை என்னால் உணர முடிகின்றது. கடவுளின் இருப்பை மறுக்கும் நீங்கள் ஒரு நாள் கடவுளைத் தேடுவீர்கள். அன்று கடவுளை உணர்ந்து கொள்வீர்கள்...’

இங்கு நாம் ஒரு விடயத்தை ஏற்றுக் கொண்டே ஆக வேண்டும். பகுத்தறிவு, மூடநம்பிக்கை ஆகியவற்றுக்கு அப்பால் கடவுள் நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் பெரும்பாலும் தவறு செய்வதற்கு அஞ்சுவார்கள். அறம், தர்மம் ஆகியவற்றுக்கு முரணாக நடந்து கொள்வதற்குத் தயங்குவார்கள்.

ஆனால் கடவுள் மறுப்பில் ஈடுபடுபவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் அறம், தர்மம் போன்றவற்றை பேணுபவர்களாக இருப்பதில்லை. இதிலிருந்து விதிவிலக்குப் பெற்றவர்களாக கார்ள் மார்க்ஸ், தந்தை பெரியார், தேசத்தின் குரல் அன்ரன் பாலசிங்கம் போன்ற கடவுள் மறுப்புச் சிந்தனையாளர்களைக் குறிப்பிடலாம். கடவுளின் மரணம் பற்றிய நீட்சேயின் எழுத்துத்தான் பின்நாட்களில் ஹிட்லர் என்ற சர்வாதிகாரி தோற்றம் பெறுவதற்கு வழிகோலியது என்று ‘விடுதலை’ என்ற தனது தத்துவார்த்த நூலில் தேசத்தின் குரல் அன்ரன் பாலசிங்கம் எழுதியிருக்கின்றார் என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். சரி, இப்பொழுது விடயத்திற்கு வருவோம்.

தமிழீழத் தேசியத் தலைவரின் இருப்பை மறுதலிப்பவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் தோல்வி மனப்பான்மையைக் கொண்டவர்கள். ‘தலைவர் இல்லை. எல்லாம் முடிந்து விட்டது. இனி ஏதோ உலக நாடுகளும், சிங்கள அரசும் எமக்குக் கிள்ளித் தருவதை பெற்றுக் கொள்ள வேண்டியதுதான். இப்படித்தான் இவர்களின் பேச்சும், எழுத்தும் இருக்கும். கே.பியில் தொடங்கி இம்மானுவேல் அடிகளார் உள்ளடங்கலாக இறுதியில் ரணிலிடம் மண்டியிட்ட சே.ஜெயானந்தமூர்த்தி வரை இது தான் நிலை. தோல்வி கீதம் பாடும் இவர்களை சிங்கள அரசின் ஊதுகுழல்கள் எனலாம்.

இவர்களில் இன்னொரு ரகத்தினர் உண்டு. தமிழீழ தேசியத் தலைவர் இனி வர மாட்டார் என்ற நம்பிக்கையில் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் சொத்துக்களை தமது சொந்த உடமையாக்கியவர்கள் இவர்கள். சாம்ராஜ், மாறன் (மணி) என்று இவர்களின் பட்டியல் அனுமார் வாலாக நீளும்.

ஆனால் தமிழீழ தேசியத் தலைவர் அவர்கள் உயிரோடு இருக்கின்றார் என்று உறுதியாக நம்பும் ஒவ்வொருவரின் இதயங்களிலும் தமிழீழ தேசிய விடுதலை என்ற தீ, நீறுபூத்த நெருப்பாகக் கனன்று கொண்டேயிருக்கும். இன்றில்லாது விடினும், என்றோ ஒரு நாள் தமிழீழம் என்ற தனியரசு மலரும் என்ற நம்பிக்கையில் இவர்களின் அரசியல் செயற்பாடுகள் இருக்கும். இன்றும் தமிழீழ தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்தின் அசைவியக்கம் தக்க வைக்கப்பட்டுள்ளது என்றால் இதற்கு இவர்கள் தான் காரணம் எனலாம். இவர்களில் பழ.நெடுமாறன் ஐயா, வைகோ, காசி ஆனந்தன் போன்றவர்கள் முதன்மையானவர்கள் என்றுதான் கூறவேண்டும்.

********************************************************

‘உங்களை மாதிரிக் கல்விமான்களே இப்படிக் குதர்க்கத்தனமாகக் கதைச்சால் நாங்கள் என்ன செய்ய முடியும்...?’

இப்பொழுது கே.பியின் குரலில் எள்ளும் கொள்ளும் வெடித்துக் கொண்டிருந்தது: ‘களத்தில் இருந்து வந்திருக்கிறவர் சொல்லுகிறதையே நீங்கள் நம்ப மறுத்தால்...’

ஆனால் கே.பியின் பிடியில் சிக்கியிருந்தவரோ அசரவில்லை.

‘நான் வன்னியில் தலைவரை ஒருமுறை சந்திக்கேக்குள்ளை அவரிட்டை கேட்டனான். ‘உங்களுக்கு மரணம் பற்றிய பயம் இல்லையா?’ என்று. அதற்குத் தலைவர் சிரித்து விட்டுச் சொன்னவர்: ‘நான் எங்கட மக்களின்ரை சுதந்திர வேட்கையைப் பிரதிபலிக்கிற ஒரு வடிவம். அந்த சுதந்திர வேட்கை மடியும் போதுதான் எனக்கு மரணம் நிகழும். ஆனால் அப்படி நடந்தால் இந்தத் தீவில் முழுத் தமிழினமும் அழிக்கப்பட்டிருக்கும். தமிழன் என்று ஒருத்தன் இந்தத் தீவில் வாழ்ந்ததாக வரலாறே இருக்காது. இதைப் பற்றி ஒரு முறை அனீத்தா பிரதாப் என்னிடம் கேட்கேக்குள்ளை நான் தெளிவாக விளங்கப்படுத்தியிருக்கிறன்.’ இப்படித் தலைவர் எனக்குச் சொன்னவர்.

அடுத்த நாள் பேபி சுப்பிரமணியம் அண்ணையை (வெ.இளங்குமரன்) நான் சந்திக்கேக்குள்ளை அனீத்தா பிரதாப்புக்கு தலைவர் வழங்கிய பேட்டியின் பிரதியை அவர் எனக்குத் தந்தவர். அது 1985ஆம் ஆண்டு தலைவர் வழங்கிய பேட்டி. அதில் அவ்வளவு தெளிவாகத் தலைவர் சொல்லியிருந்தவர். இப்படிக் கூறிவிட்டு கே.பியையும், அவரது பரிவாரங்களையும் அவரது பிடியில் சிக்கியிருந்தவர் பார்த்தார். அவரது பார்வையில் தொனித்த இளக்காரத்தை கே.பியால் மட்டுமல்லாது அவரது பரிவாரங்களாலும் தெளிவாக உணர முடிந்தது.

********************************************************

‘நீயயடப்பா உந்த கஸ்ரோவின்ரை மாபியா கோஸ்டியோடை நிக்கிறதை விட்டிட்டு உண்மையை மக்களுக்கு எடுத்துச் சொல்ல வேணும்...’

சர்வே அவர்களில் வாயில் இந்த வார்த்தைகள் உதிர்ந்த மறுகணமே, மாறன் என்று நினைத்து அவர் உரையாடிக் கொண்டிருந்தவர் கேட்டார்:

‘எது உண்மை? எதை உண்மை என்கிறியள்...?’

சில விநாடிகள் மெளனத்தின் பின் சர்வே பேசினார்: ‘தலைவர் இல்லை என்பதை நீ விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும். இதை மக்களுக்குத் தெளிவுபடுத்த வேண்டும். சும்மா சனத்தை நீங்கள் குழப்பக் கூடாது...’

தமிழீழத் தேசியத் தலைவரின் இருப்பை மறுதலிப்பதற்கான பகீரத பிரயத்தனங்களில் அக்காலப் பகுதியில் கே.பி மட்டுமன்றி, அவருக்குப் பரிவட்டம் கட்டுவோரும் தீவிரமாக இருந்தார்கள் என்பதை உணர்த்தும் வகையில் தான் சர்வே அவர்களின் அறிவுரை அமைந்திருந்தது.

ஆனாலும் ‘மழை விட்டாலும் தூவானம் விடுவதாயில்லை’ என்ற கதையாக, புலித்தோலை உரிந்து விட்டு, சிங்களத்தின் கைப்பாவையாகத் தன்னை கே.பி அடையாளப்படுத்தி அடுத்த மாதத்துடன் ஒன்பது ஆண்டுகள் நெருங்குகின்ற பொழுதும், தமிழீழத் தேசியத் தலைவரின் இருப்பை மறுதலிப்பதில் வேலும்மயிலும் மனோகரன் (மனோ), தர்மலிங்கம் சர்வேந்திரா (சர்வே), செல்லையா குலசேகரராஜசிங்கம் (சுவிஸ் குலம்) போன்ற கே.பியின் கையாட்கள் தீவிரமாக இருப்பது, எவ்வாறான நிகழ்ச்சித் திட்டத்துடன் அவர்கள் இயங்குகின்றார்கள் என்ற புரிதலை தமிழ்த் தேசிய உணர்வாளர்களுக்கு வழங்குவதற்குப் போதுமானது.

இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், தயாமோகன், ராம், நகுலன், தவேந்திரன் போன்ற சிங்களத்தின் கைப்பாவைகளைப் பயன்படுத்தித் தமிழீழத் தேசியத் தலைவரின் இருப்பை மறுதலிக்கும் முயற்சிகளை அன்று கே.பி தீவிரமாக முன்னெடுத்தார் என்றால், இன்று பசீர் காக்கா என்றழைக்கப்படும் முத்துக்குமார் மனோகர் என்ற தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் முன்னாள் உறுப்பினர் ஒருவரைப் பயன்படுத்தி இதே முயற்சிகளை இப்பொழுது கே.பியின் கையாட்கள் முன்னெடுப்பதுதான்.

பசீர் காக்கா அவர்கள் 1980களின் நடுப்பகுதியில் தமிழீழ மக்களால் நன்கு அறியப்பட்ட ஒருவர். முதலில் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் மட்டக்களப்பு மாவட்டத் தளபதியாக நியமிக்கப்பட்டு, பின்னர் அம் மாவட்ட அரசியல்துறைப் பொறுப்பாளராக மாற்றப்பட்டு, மத்திய குழு உறுப்பினர் என்று கூட அறியப்பட்டவர் அவர். ஆனால் 1987ஆம் ஆண்டு ஐப்பசி 10ஆம் நாளன்று இந்திய - புலிகள் யுத்தம் தொடங்கியதன் பின்னர் அவரது பெயர் மெல்ல மெல்ல மங்கத் தொடங்கியது.

இதற்கு ஒரு முக்கிய காரணம் உண்டு. ‘நான் இருக்கும் வரை தமிழீழத்தை யாரும் விலை பேசி விற்க விட மாட்டேன். நான் இல்லாத காலத்தில் வேண்டும் என்றால் தமிழீழத்தை எல்லோரும் மொத்தமாகவும், சில்லறையாகவும் விற்பனை செய்யட்டும்’ என்று இந்திய புலிகள் யுத்த காலப் பகுதியில் தளபதி கேணல் கிட்டு அவர்களிடம் கடும் சீற்றத்துடன் ஒரு தடவை தமிழீழ தேசியத் தலைவர் அவர்கள் கூறியதை வாசகர்கள் அறிந்திருப்பீர்கள். இவ்வாறு தலைவர் பிரபாகரன் அவர்கள் கூறுவதற்கு காரணமாக இருந்தவர் பசீர் காக்கா!

ஆம். இந்திய - புலிகள் யுத்தம் வெடித்தவுடன் தனது குடும்பத்துடன் இந்தியா சென்று அங்கு பசீர் காக்கா தஞ்சம் புகுந்து கொண்டார். அங்கு அவர் சும்மா இருந்திருந்தால் பரவாயில்லை. யுத்தத்தை நிறுத்தி இந்தியாவுடன் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் ஏதாவது சமரசம் செய்து கொள்வதுதான் நல்லது என்று கேணல் கிட்டுவிற்கு அவர் நச்சரிக்க, இதனைக் கேள்வியுற்று சீற்றமடைந்த நிலையில் தான் கடும் தொனியில் கேணல் கிட்டு அவர்களிடம் மேற்கண்டவாறு தலைவர் அவர்கள் கூறினார்.

இந்தியப் படைகளின் வெளியேற்றத்தின் பின்னர் பசீர் காக்கா அவர்கள் தமிழீழ தாயகம் திரும்பி, தன்னைத் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பில் மீளவும் இணைத்துக் கொண்டாலும் கூட, மத்திய குழு உறுப்பினர் என்ற தகமை பறிக்கப்பட்ட நிலையிலேயே அமைப்பில் அவர் அங்கம் வகித்தார். அதாவது தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் அடிப்படை உறுப்பினர் என்ற நிலையிலேயே கடைசி வரைக்கும் பசீர் காக்கா இருந்தார். அப்படிப்பட்ட ஒருவருக்குப் புத்துயிர் கொடுத்து, ‘களத்தில் இருந்து பசீர் காக்கா’ என்றும் ‘களத்தில் இருந்து காக்கா அண்ணன்’ என்றும், தமிழீழத் தேசியத் தலைவரின் இருப்பை மறுதலித்து அவர் எழுதும் கட்டுரைகளை கே.பியின் அடிவருடிகள் வெளியிடுகின்றனர்.

இவ்வாறு எழுதப்பட்ட கட்டுரைகளில் அண்மையில் எழுதப்பட்ட கட்டுரை ஒன்றில், தமிழீழ தேசியத் தலைவர் உயிரோடு இல்லை என்று தான் உறுதிப்படுத்துவதாகவும், இதனை பழ.நெடுமாறன் ஐயா, வைகோ போன்றவர்கள் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் பசீர் காக்கா வலியுறுத்தியுள்ளார். முள்ளிவாய்க்கால் தமிழின அழிப்பு நினைவேந்தல் நாளில் தான் அழுவதற்கு வடக்கு மாகாண முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரன் அவர்கள் ஏற்பாடு செய்து தர வேண்டும் என்று வேண்டி யாசக அரசியல் செய்யும் பசீர் காக்கா, எந்தக் களத்தில் இருந்து எழுதுகின்றார்? என்ற கேள்வி ஒரு புறம் இருக்கட்டும். ஆனால் தமிழீழத் தேசியத் தலைவரின் இருப்பை மறுதலிப்பதற்கும், அவர் இல்லை என்று தான் உறுதிப்படுத்துவதாகக் கூறுவதற்கும், தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பில் 1990ஆம் ஆண்டிலிருந்து 2009ஆம் ஆண்டு வரை (அதாவது பத்தொன்பது ஆண்டுகள்) அடிப்படை உறுப்பினர் என்ற நிலையில் இருந்த அவருக்கு என்ன அதிகாரம் உண்டு? என்பதுதான் தர்க்கரீதியான கேள்வி.

இங்கு கே.பியின் கையாட்களின் பணிந்து போகும் மட்டிவாத அரசியலை மட்டும் பசீர் காக்கா பிரதிபலிக்கவில்லை. கே.பியை நடுநாயகமாகக் கொண்டு 2009 வைகாசி 18இற்குப் பின்னர் சிங்களம் தொடங்கிய ஒப்ரேசன் டபிள் எட்ஜ் நடவடிக்கையின் இக்காலப் பரிமாணத்தின் புதிய ஆட்ட நாயகனாக பசீர் காக்கா களமிறங்கியிருக்கின்றார் என்பதைத் தான் தமிழீழத் தேசியத் தலைவரின் இருப்பை மறுதலிப்பதோடு தொடங்கியுள்ள அவரது மட்டிவாத அரசியல் பிரவேசம் பட்டவர்த்தனமாக்குகிறது எனலாம்.

(மடையுடைப்புத் தொடரும்)

நன்றி: ஈழமுரசு